Reacties van ouders

Het verhaal van Papa: 

Rust zacht Luna Landers
09-10-2017 - 31-10-2017
Van 26.5 weken zwanger en +- 360 gram naar 29.6 weken en 543 gram. Verder als her ziekenhuis maastricht kwam je niet, op de drukke intensive care, pas toen het te laat was kwam je pas thuis in je eigen kamertje, thuis in Kerkrade....

Véél te vroeg, véél te klein, maar eindelijk krijg je rust.

23 dagen lang heb je keihard gevochten, je liet de artsen en ons telkens zien dat je uit een kritieke toestand zelf terug kon vechtten, steeds weer.

Je gewicht, je glucose, je volledige beademing en je 2e infectie aan je longen waren je teveel. Vanaf 04.00 snachts stonden we weer naast je couveuse, je werdt steeds bleker, steeds kouder maar je mooie oogjes keken ons de hele tijd aan, vechtend tegen de slaap en wat zou komen gaan.

Toch beef je iedereen verbazen, je klom alweer omhoog, maar de artsen zagen.. de schade was al veel te groot... Je mocht bij ons op schoot,dat hadden we beide pas 2x mogen doen. Voor het eerst mochtten we je een kus geven op je voorhoofd,nooit eerder kon dit, zo bizar je was toch al 23 dagen... Deze keer lag je in onze armen en kreeg je extra pijnstilling en je beademing werdt gestopt, je bleef ons aankijken met je mooie donkere oogjes...

Lieve kleine Luna, wat heb jij gevochtten, Alle handjes en voetjes zaten infusen, je nek infuus was eindelijk uit je voorhoofd. ondanks alles bleef je vechtten... Eindelijk....nu blijven al die artsen eens van je af, geen naalden, geen echos, geen bloed afnames even helemaal niks meer.

We vergeten nooit hoe sterk je was, onze kleine lieve Luna, we missen je nu al.......
​Ongeloof.....

Het is inmiddels 2 maanden geleden dat we slecht nieuws te horen hebben gekregen. Na 31 weken zwangerschap klopte het hartje van ons zoontje niet meer en op 23 maart is in het ziekenhuis van Uden onze Casper dood geboren.

Via make a memory is er dezelfde avond nog een fotograaf langsgekomen om foto's te maken. We hebben vaak de foto's bekeken en hoe verdrietig alles ook is, het helpt ons wel om het een klein beetje te kunnen verwerken.

Vandaag, 24 mei, was de uitgerekende datum van Casper en hebben we de foto's weer bekeken en we beseffen hoe waardevol de foto's zijn en waarderen het werk dat jullie stichting doet.

Nogmaals heel veel dank, zeker ook aan de fotograaf die de foto's heeft gemaakt. 

Cornél en Janna 

Bedankt!!!!

Dat willen we graag zeggen. Wat zijn jullie een bijzondere en belangrijke organisatie. Op 23 april is onze dappere zoon, 2 weken oud, overleden aan een hartafwijking. De dag erna stond er al een fotograaf op de stoep. Er zijn mooie foto's gemaakt. De vrijdag na de begrafenis lagen de foto's in de brievenbus. Dit was zo bijzonder, om op dat moment al die mooie foto's van ons gezin en zoon te mogen zien.

Heel erg bedankt!

Groetjes Rita